“Waarom ben je zo lang blijven ‘hangen’ bij ROC Rivor” , werd me gevraagd. Ik ben niet iemand die steeds iets anders wil. Ik woon nog in het huis dat we in ‘95 kochten, in december heb ik 50 jaar verkering met mijn vrouw Anja en ik kan maar geen afscheid nemen van mijn oude Citroen. ROC Rivor is mijn tweede werkgever sinds 1982. Natuurlijk was werken bij ROC Rivor gezellig, maar dat ik bleef ‘hangen’, was toch vooral doordat ik steeds andere functies kon uitoefenen: docent NE, decaan Techniek, teammanager van de ICT-opleidingen en van de opleiding Beveiliger en de laatste jaren lid van de ROC-brede examencommissie. Werken voor een klein ROC betekent veel afwisseling in je dagelijkse bezigheden. Het betekent ook dat je bereid moet zijn om af en toe extra aan te pakken."

"Ik heb meerdere dierbare herinneringen, maar 1 springt er uit. Toen ROC Rivor in 1994 en 1995 nog Rivierenland College heette, nam ik twee keer deel aan een wintersurvival in Noorwegen met twaalf studenten, een mede-collega en twee berggidsen. Zeven dagen op langlauflatten en zelfgemaakte sneeuwschoenen met de rugzak, slapen in een zelf gegraven sneeuwhol of een sneeuwhut uitgekapt in een sneeuwwand. De hele dag een kudde rendieren volgen.

Over het antwoord op de vraag “Wat ga je missen” hoefde ik niet lang na te denken. De mensen, die fijne, gezellige, hardwerkende collega’s, met wie je stappen kon zetten. Tevreden collega’s. Collega’s door wie je je gewaardeerd voelt. De contacten met studenten, ik kom ze nog regelmatig tegen. Altijd leuk om een praatje te maken en te horen waar ze terecht zijn gekomen. Er waren ook heftige momenten, zoals het overlijden van studenten. Maar het gaf wel veel voldoening om met het team en de studenten, en in overleg met de ouders, op een fijne manier deel te nemen aan het afscheid."

Beluister mijn spotifylijst!