Het verhaal van Pim

Het eerste studiejaar vond ik fantastisch. Het tweede jaar gooide Covid-19 roet in het eten. Daardoor vielen het tweede en derde lesjaar voor mij enorm tegen. Dat lag niet aan de school, maar online lessen passen gewoon niet goed bij mij. Ik wil liever op school zijn, lekker in de klas samen aan opdrachten werken. Maar het bood me wel de tijd en ruimte om mijn eigen bedrijf te starten. In die tijd waren livestreams erg populair, dus dat ben ik voor een paar bedrijven gaan doen. Om een factuur te kunnen sturen had ik een kvk-nummer nodig. Ik dacht ‘Ik ga een eigen bedrijf starten’, en zo ben ik steeds meer opdrachten gaan doen. Eerst vooral voor lokale bedrijven, zoals Agnietenhof, Zinder en het Fruitcorso. Mijn werk werd steeds professioneler en ik kreeg steeds meer opdrachten. Ik stond ook op de set bij commercials. Daar bracht ik koffie rond, maar toch: ik was aan het leren en kon mijn portfolio en netwerk opbouwen. En nu, drie jaar later, kan ik zeggen dat ik echt een volwaardig en professioneel bedrijf heb.

Achteraf gezien ben ik blij dat ik ben gezakt op de havo, dat ik zo’n geweldig eerste jaar heb gehad en dat ik in het tweede en derde jaar veel ruimte had om me te ontwikkelen. Ik had na schooltijd ook kunnen gaan gamen, maar ik wilde graag doorwerken en doorgroeien.

Tijdens mijn studie en bij de start van mijn bedrijf ben ik socialer geworden, omdat ik met veel bedrijven in gesprek ging. Eerst vond ik dat spannend, om met een directeur te praten. Maar nu voelt het normaal en leuk, zelfs bij grote bedrijven als de Rabobank. Wat ik nu doe is een combinatie van wat ik op school heb geleerd en wat ik zelf heb ontdekt. Als je alles uit dit vak wilt halen, moet je na deze opleiding het hbo gaan doen. Maar met alles wat ik buiten de opleiding heb opgebouwd, en als ik kijk naar wat ik weet en doe, vind ik dat voor mij niet nodig.

Op school hadden we Praktijklab, waarbij we in gesprek gingen met regionale ondernemingen. Dat was heel nuttig, maar ik moet eerlijk zeggen dat ik vooral zelf heel veel heb genetwerkt. Dat heb ik geleerd op school: hoe belangrijk netwerken is. In dit vakgebied is veel concurrentie, ook van mensen die het als hobby doen. Daarom is het heel belangrijk om op te vallen, en daar heb ik hard m’n best voor gedaan. Ik wil goed contact hebben met klanten, en mooie dingen maken in mijn eigen stijl. Zo werk ik nu voor Appelpop, het grootste gratis festival van Nederland. Ook daar ben ik dankzij mijn netwerk terechtgekomen.

Ik heb stage gelopen bij een videobedrijf in Tiel. Dat was een heel leerzame stage, vooral op het gebied van mijn workflow bij het editten van foto’s en video’s. Daar leerde ik echt heel veel van. De opleiding is top: daar leer je echt de basis. Maar daarna moet je zelf op pad en regelen dat je in het werkveld aan de slag gaat. Want daar leer je zo snel zoveel van.

Het is mijn droom om in de filmwereld te werken, te schrijven en te regisseren. Dat is het grootste doel. Maar eerlijk gezegd vind ik het niet erg als ik dat pas op mijn veertigste bereikt heb. De weg ernaartoe vind ik al super leuk, het maakt me niet uit hoe lang het duurt om zo groot te worden als ik wil zijn. Ik doe op dit moment veel passieprojecten: financieel brengen ze niet zoveel, maar ze zijn super tof. En ik word elke keer weer net wat beter in mijn vak.

Ik heb nu een aantal gastlessen gegeven bij ROC Rivor. Dit vind ik ontzettend leuk en het gaat me goed af. Dat komt denk ik ook omdat ik dezelfde leeftijd heb als de studenten. Het maakt alles net wat makkelijker. De studenten vinden het super leerzaam en gaaf om de verhalen te horen van iemand die zelf uit het werkveld komt. Soms heb ik extra handjes nodig bij een klus, dan vraag ik daar een student voor. Zo kan hij of zij ervaring opdoen en mensen leren kennen.